Wet openbaarheid van bestuur

De Wet openbaarheid van bestuur (Wob) regelt het recht op informatie van de overheid. De overheid verschaft op allerlei manieren uit eigen beweging informatie over beleid en uitvoering, bijvoorbeeld via internet, door het uitgeven van persberichten, het verspreiden van folders of brochures, het doen van mededelingen in de Staatscourant, of het uitzenden van een Postbus 51-spotje.

Wob-verzoek
Als dit onvoldoende blijkt te zijn kan een aanvullend verzoek plaatsvinden: het Wob-verzoek. Overheidsinformatie is immers openbaar, tenzij de Wob bepaalt dat de gevraagde informatie niet geschikt is om openbaar te worden gemaakt. Dat is het algemene uitgangspunt van de Wob.
Iedereen kan de overheid verzoeken om informatie over welke bestuurlijke aangelegenheid dan ook. Ook niet-Nederlanders kunnen een Wob-verzoek bij de Nederlandse overheid indienen.

Geen vormvereisten
In tegenstelling tot alle inhoudelijke vereisten die de Wob kent, stelt de wet geen vormvereisten aan een Wob-verzoek. Van telefoon tot fax, van e-mail tot sms, met ieder denkbaar communicatiemiddel kan een Wob-verzoek worden ingediend. In het verzoek behoeft niet te worden verwezen naar de Wob. Bij elk verzoek om informatie moet het betreffende bestuursorgaan nagaan of de Wob op dat verzoek van toepassing is.

Inhoudelijke criteria
Wel moet een Wob-verzoek voldoen aan bepaalde inhoudelijke criteria. In de wet staat het als volgt: ‘Een Wob-verzoek is een verzoek om informatie neergelegd in documenten over een bestuurlijke aangelegenheid dat gericht is tot een bestuursorgaan of een onder verantwoordelijkheid van een bestuursorgaan werkzame instelling, dienst of bedrijf’.