MVO India: milieuwetgeving

De verschillende wetgevende en regulerende maatregelen zijn onder meer:

• de Air (Prevention and Control of Pollution) Act (1981);
• de Water (Prevention and Control of Pollution) Act (1974);
• de Environment (Protection) Act (1986);
• de Public Liability Insurance Act (1991);
• de National Environment Tribunal Act (1995).

Milieubeleid

De belangrijkste beleidsterreinen die betrekking hebben op het milieu zijn:

• The National Forest Policy, 1988 (Nationaal bosbeleid);
• Policy statement for Abatement of Pollution, 1992 (Beleidsverklaring voor terugdringen van vervuiling);
• National Conservation Strategy and Policy Statement on Environment and Development, 1992 (Nationale strategie voor milieubescherming en beleidsverklaring inzake milieu en ontwikkeling.

Milieubepaling en -verklaring

Voor 31 bedrijfstakken geldt dat ondernemers statutaire verklaringen nodig hebben op het gebied van afvalbeheersing en milieu om een industrieel project op te kunnen zetten. Dit is vastgelegd in Bepaling S.O. 60(E) in de Environment (Protection) Act (Wet Milieubescherming).

Op de lijst staan onder meer petrochemische complexen, petroleumraffinaderijen, cementfabrieken en thermo-elektrische krachtcentrales. Ook de grootschalige productie van medicijnen, kunstmeststoffen, verfstoffen en papier vallen onder deze bepaling. Als de investeringen in het project minder dan 1 miljard roepies (circa 15 miljoen euro) bedragen, is een milieuverklaring niet nodig. Deze vrijstelling geldt niet voor:

• pesticiden;
• grootschalige productie van medicijnen en farmaceutische producten;
• asbest(producten);
• geïntegreerde verfcomplexen;
• mijnbouwprojecten.

Ook is altijd een milieuverklaring nodig voor:

• geasfalteerde wegen in het Himalayagebied;
• distilleerderijen;
• verfstoffen;
• gieterijen en galvaniseerbedrijven.

Voor het opzetten van industrieën op locaties die worden beschouwd als ecologisch kwetsbaar (bijvoorbeeld het Aravalligebergte, kustgebieden, de Doonvallei en Dahanu) heeft het Ministry of Environment and Forests aparte richtlijnen opgesteld.

Kyotoprotocol

India staat wereldwijd vijfde qua vervuiling door uitstoot van broeikasgassen. Het zorgt daarmee voor bijna 6 procent van de totale wereldwijde uitstoot aan broeikasgassen. De luchtkwaliteit van stedelijke gebieden behoort tot de slechtste ter wereld, vooral in de dichtbevolkte en vervuilde steden. Bronnen van luchtvervuiling zijn onder meer uitlaatgassen en onbehandelde industriële emissies, maar ook vervuilende kookbrandstoffen voor huishoudelijk gebruik.

India heeft in augustus 2002 het Kyotoprotocol ondertekend en geratificeerd. Het land is echter vrijgesteld van het kader van het verdrag en heeft vooralsnog geen enkele verplichting voor het terugdringen van zijn broeikasgasuitstoot.