MVO China: overheid

De Chinese overheid

De overheidsstructuur van China is even onoverzichtelijk en rijk geschakeerd aan organen als het land groot is. De basis voor de bestuurlijke indeling van het land vormen de 22 provincies die vaak een oppervlakte hebben zo groot als Frankrijk. De provincies zijn opgedeeld in counties en die omvatten op hun beurt weer vele gemeentes. Naast de provincies telt het land vier stadsprovincies, Beijing, Tianjin, Shanghai en Chongqing en vijf autonome regio’s, Guangxi, Binnen-Mongolië, Ningxia, Tibet en Xinjiang. Hongkong en Macau genieten de status van Special Administrative Region (SAR) en ten slotte zijn er zogenaamde speciale economische zones (SEZ’s).

Hoogste wetgevende orgaan

Bestuurlijk is het National People’s Congress (NPC) het hoogste wetgevende orgaan. Jaarlijks komt het Congres in maart een week lang in vergadering bijeen om de voorstellen van de regering, de State Council, goed te keuren. Eens in de vijf jaar betreft dat het vijfjarenplan; in 2010 is het twaalfde vijfjarenplan (2011-2015) vastgesteld. Het Standing Committee vertegenwoordigt het NPC als het niet in vergadering is. Het Politbureau van de Communistische Partij China (CPC) bepaalt het beleid en controleert alle administratieve, wettelijke en rechterlijke benoemingen. Hu Jintao is secretaris-generaal van de CPC en president van de Volksrepubliek China. De State Council staat onder leiding van premier Wen Jiabao.

Ministeries

China kent een veelheid aan ministeries en centrale overheidsorganen die relevant (kunnen) zijn voor u. De meest relevante ministeries voor arbeid, milieu en economie zijn het Ministry of Human Resources and Social Security (MHRSS), de State Administration of Work Safety (SAWS), het Ministry of Environmental Protection (MEP) en het Ministry of Commerce (MofCOM). Deze landelijke organen zijn ook op de provinciale en lagere administratieve niveaus actief vertegenwoordigd, zoals de provinciale Environmental Protection Bureaus (EPB’s) en de Departments of Commerce (DofCOM’s).