De ambitie van de agrofood-sector in China

De agrarische sector is één van de belangrijkste economische sectoren in China. Met maar liefst driehonderd miljoen boeren is China de grootste producent van agrarische producten ter wereld.

Desalniettemin blijft het lastig om twintig procent van de wereldbevolking genoeg te eten te geven op basis van maar tien procent van de wereldwijd beschikbare landbouwgrond. De R&D-investeringen van China in de agrofoodsector zijn het afgelopen decennium gegroeid tot ruim 4,3 miljard dollar, een jaarlijkse groei van ruim elf procent. De Chinese overheid heeft goed in de gaten dat innovatie de belangrijkste drijfveer moet zijn binnen de agrarische sector. Dit is terug te zien in een reeks van maatregelen die vastgesteld zijn in het twaalfde vijfjarenplan, dat loopt van 2011 tot 2016.

Volgens de laatste telling van 2010 heeft China een bevolking van in totaal 1,3 miljard mensen. Met bijna twintig procent van de wereldbevolking en slechts tien procent van de  landbouwgrond is het een hele opgave om iedereen op basis van de opbrengst van het eigen land voldoende te voeden. Door de snelle sociale en economische ontwikkelingen en de verbeterde levensomstandigheden zijn consumenten bovendien niet langer tevreden wanneer zij alleen voldoende te eten hebben. Tegenwoordig wil de Chinees goed en gezond eten. Naast voedselzekerheid zijn daarom nu ook voedselveiligheid en milieuaspecten belangrijke vraagstukken geworden. Beide aspecten zorgen voor een grote uitdaging voor de agrofood-sector in China.

Kerncijfers en Beleid

In 2009 bedroeg de totale omvang van de agrofood-sector in China 3,5 biljoen RMB, iets meer dan tien procent van het BBP. Dit percentage is vergelijkbaar met het aandeel van de Nederlandse agrofood-sector binnen de Nederlandse economie. In totaal werken er meer dan driehonderd miljoen mensen binnen de agrarische sector in China.

De R&D-investeringen binnen deze sector zijn aanzienlijk. In 2002 bedroeg de totale investering 2,3 miljard dollar. In 2008 was dit al opgelopen tot 4,3 miljard dollar. Dit komt neer op een groei van ruim elf procent per jaar. In totaal werken er meer dan 80.000 wetenschappers en ingenieurs binnen de agrarische sector. Hiermee heeft China tevens het meeste onderzoekspersoneel in de agrarische sector ter wereld. De kennisinfrastructuur bestaat voornamelijk uit de Chinese Academy of Agricultural Sciences (CAAS), de provinciale Academies of Agricultural Sciences en een aantal vooraanstaande universiteiten op het gebied van landbouw, zoals de Beijing University of Agriculture en de China Agricultural University.

De Chinese overheid heeft aangegeven dat de periode van het twaalfde vijfjarenplan een belangrijke periode is voor het realiseren van een “moderately wealthty society”. Hierin staat de modernisering van landbouw centraal. In deze periode zal de vraag naar agrarische wetenschap en technologie steeds urgenter worden om de nationale voedselzekerheid te kunnen garanderen, om de landbouw te moderniseren, om de druk van de landbouwproductie op de natuur te verlichten en om de internationale concurrentiepositie van de landbouwsector te verbeteren.

Nieuwe landbouwtechnologieën moeten zich richten op verbetering van de toelevering en de kwaliteit van landbouwproducten. Daarnaast ligt er nadruk op de verbetering van de productie-efficiëntie en landbouwgerelateerde ecologische bescherming. Verder moet het gericht zijn op het verhogen van het wetenschappelijke en technologische niveau van het hele land. Regio’s in China verschillen sterk van elkaar wat betreft hun wetenschappelijk en technologisch niveau. Dit maakt het extra lastig om een universeel beleid op te stellen voor het land als geheel. Daarom heeft de centrale overheid verschillende ontwikkelingstrajecten voor afzonderlijke regio’s.

Er zal nog een aantal belangrijke maatregelen moeten worden genomen om de ontwikkelingen van wetenschap en technologie binnen de landbouwsector in China te bevorderen:

• Versterking van het macro-economisch management;
• Verdere verdieping van de hervorming;
• Verbetering van het investeringsklimaat;
• Verbetering van training en opleiding van talent;
• Versterking van de internationale uitwisseling en samenwerking.

Samenwerking met Nederland

De Nederlandse agrofood-sector behoort tot de wereldtop en is ook goed bekend binnen de Chinese agrofood-sector. Nederland is bijvoorbeeld op het gebied van aardappelen al de grootste leverancier voor de Chinese industrie. Het gaat daarbij om de verkoop van machines en om overdracht van kennis over onder andere procestechniek.

Ook Nederlandse wetenschappelijke instellingen binnen de agrofood-sector doen het goed in China. Zo is de Wageningen Universiteit hier al jaren actief en heeft de WUR vele succesvolle samenwerkingsverbanden met Chinese partnerinstituten. In de zuidelijke provincie Fujian bijvoorbeeld bestaat zo'n goede samenwerkingsrelatie, dat er een straat is vernoemd naar de stad Wageningen.

Het Technologische Top Instituut Groene Genetica (TTI GG) heeft al meerdere succesvolle projecten met Chinese kennisinstellingen zoals de CAAS en BGI geïnitieerd. Het recent afgeronde onderzoeksproject over het genoom van de komkommer heeft niet alleen geresulteerd in een reeks van wetenschappelijke publicaties van zeer hoog kwaliteit, gepubliceerd in Nature, maar ook een belangrijke bijdrage geleverd aan het versterken van het concurrentievermogen van de Nederlandse zaadveredelingindustrie.

Jingmin Kan - 19-9-2011